By Struś

Puste plaże Juraty,
Zasnęły kosze już,
Tylko facet zawiany
podpiera nosem słup.

Szarą płachtę gazety
unosi w_górę wiatr,
Dzisiaj nikt nie odczyta
Co nam donosi świat.

Serce gryzie nostalgia,
a duszę ścina lód.
W_radiu śpiewa Mahalia
Swój czarny smętny blues.

Hotel wolnych pokoi,
w_recepcji pająk śpi,
W_torby wkładam powoli
Okruchy tamtych dni.

Już nie ma dzikich plaż
Na których zbierałam bursztyny,

Gdy z_psem do Ciebie szłam
A mewy ósemki kresliły,
Kresliły.

Już nie ma dzikich plaż
I gwarnej kafejki przy molo,

Niejedna znikła twarz
I wielu przegrało swą młodość
Swą młodość.

Wsiadam w_pociąg powrotny
Ocieram jedną łze,
Ludzie są samotni,
czy tego chcą, czy nie.

Patrzę w_oczy jesieni,
Nad morzem stada chmur,
Pejzaż moich nadziei
umyka mi spod kół.

Serce gryzie nostalgia,
a duszę ścina lód.
W_radiu śpiewa Mahalia
Swój czarny smętny blues.

Hotel wolnych pokoi,
w_recepcji pająk śpi,
W_torby wkładam powoli
Okruchy tamtych dni.

Już nie ma dzikich plaż
I gwarnej kafejki przy molo,

Niejedna znikła twarz
I wielu przegrało swą młodość
Swą młodość.

Już nie ma dzikich plaż
I gwarnej kafejki przy molo,

Niejedna znikła twarz
I wielu przegrało swą młodość
Swą młodość.

Już nie ma dzikich plaż
Starego sprzedawcy pamiątek,

I tylko w_szumie traw
Znajduje ten cichy zakątek,
Zakątek.

Już nie ma dzikich plaż
Na których zbierałam bursztyny,

Gdy z_psem do Ciebie szłam
A mewy ósemki kresliły,
Kresliły.

Już nie ma dzikich plaż
I gwarnej kafejki przy molo,

Niejedna znikła twarz
I wielu przegrało swą młodość
Swą młodość.

Już nie ma dzikich plaż
Starego sprzedawcy pamiątek,

I tylko w_szumie traw
Znajduje ten cichy zakątek,
Zakątek.

JUZ NIE MA DZIKICH PLAZ ; Irena Santor