By Struś

Kto zapomni: Ty, czy ja?
Komu będzie kiedyś żal?
Nie pytaj, przecież wiesz,
bierz życie, jakie jest.
Już nie zmienisz teraz nic,
nie przewidział tego nikt,
że nasz niezwykły sen,
jak mgła rozpłynie się.

Zatańczysz ze mną jeszcze raz,
ostatni raz,
nim skończy się ten bal.
Nadziei iskra błyśnie w_nas
i zgaśnie w_nas,
jak niepotrzebna łza.

Zatańczysz ze mną jeszcze raz,
ostatni raz,
nim skończy się ten bal.
Nadziei iskra błyśnie w_nas
i zgaśnie w_nas,
jak niepotrzebna łza.

Zatańczysz ze mną jeszcze raz,
ostatni raz,
nim skończy się ten bal.
Nadziei iskra błyśnie w_nas
i zgaśnie w_nas,
jak niepotrzebna łza.

Zatańczysz ze mną jeszcze raz,
ostatni raz,
nim skończy się ten bal.
Nadziei iskra błyśnie w_nas
i zgaśnie w_nas,
jak niepotrzebna łza.

Choć nam będzie siebie brak,
choć poznamy ciszy smak,
nie cofnie czasu nikt,
gdy w_oczy zajrzy świt.
Podzielimy świat na pół,
pogubimy resztki słów
i zanim minie dzień,
zapomnieć zdążysz już...

Zatańczysz ze mną jeszcze raz,
ostatni raz,
nim skończy się ten bal.
Nadziei iskra błyśnie w_nas
i zgaśnie w_nas,
jak niepotrzebna łza.

Zatańczysz ze mną jeszcze raz,
ostatni raz,
nim skończy się ten bal.
Nadziei iskra błyśnie w_nas
i zgaśnie w_nas,
jak niepotrzebna łza.

Zatańczysz ze mną jeszcze raz,
ostatni raz,
nim skończy się ten bal.
Nadziei iskra błyśnie w_nas
i zgaśnie w_nas,
jak niepotrzebna łza.

Zatańczysz ze mną jeszcze raz,
ostatni raz,
nim skończy się ten bal.
Nadziei iskra błyśnie w_nas
i zgaśnie w_nas,
jak niepotrzebna łza.

Krzysztof Krawczyk
Zatanczysz ze mną