Dary, dary losu
póki ci smakuje świat, przy tobie są.
Dary, dary losu
niewidoczne jak powietrze z_górskich ląk.
Dary, dary losu
zachód słońca nad jeziorem, zwykłe dni.
Dary, dary losu
gdy nie czujesz ich, to nie ma po co żyć.

Spróbuj trochę z_siebie dać
tym, co mają gorszy świat.
Narwij im obłoków, by
więcej nieba mieli w_sobie.
Brałeś z_życia tyle lat,
teraz coś od siebie daj,
podziel się tym jabłkiem, które masz.

Dary, dary losu
bliski człowiek, który sens nadaje dniom.
Dary, dary losu
czyjeś oczy, co po nocach ci się śnią.

Spróbuj trochę z_siebie dać
tym, co mają gorszy świat.
Narwij im obłoków, by
więcej nieba mieli w_sobie.
Braleś z_życia tyle lat,
teraz coś od siebie daj,
podziel się tym jabłkiem, które masz.

Dary, dary losu
kilka dźwięków, co przyprawią cię o dreszcz.
Dary, dary losu
i to coś, co sprawia jaki człowiek jest,
i to coś, co sprawia jaki człowiek jest,
i to coś, co sprawia jaki człowiek jest.

DARY LOSU
Ryszard Rynkowski.

Dary losu.
Ryszard Rynkowski

benmidi@poczta.onet.pl