By Struś

Ciągle pada!
Asfalt ulic jest dziś śliski
jak brzuch ryby,
Mokre niebo się opuszcza
coraz niżej,
żeby przejrzeć się w_marszczonej
deszczem wodzie.
A ja?
A ja chodzę desperacko
i na przekór wszystkim moknę,
Patrzę w_niebo, chwytam w_usta
deszczu krople,
patrzą na mnie rozpłaszczone
twarze w_oknie, to nic.

Ciągle pada!
Ludzie biegną, bo się bardzo
boją deszczu,
Stoją w_bramie,
ledwie się w_tej bramie mieszcząc,
ludzie skaczą przez kałuże
na swej drodze.
A ja?
A ja chodzę, nie przejmując się ulewą
ani spiesząc,
Czując jak mi krople deszczu
usta pieszczą,
ze złożonym parasolem
idę pieszo,
o tak!

Ciągle pada,
alejkami już strumienie
wody płyną,
Jakaś para się okryła peleryną,
przyglądając się jak mokną
bzy w_ogrodzie.
A ja?
A ja chodzę w_strugach wody,
ale z_czołem podniesionym,
Żadna siła mnie nie zmusza
i nie goni,
idę niby zwiastun burzy
z_kwiatkiem w_dłoni,
o tak.

Ciągle pada,
nagle ogniem otworzyły się niebiosa,
Potem zaczął deszcz ulewny
siec z_ukosa,
liście klonu się zatrzęsły
w_wielkiej trwodze.
A ja?
A ja chodzę i niestraszna
mi wichura ni ulewa,
Ani piorun, który trafił
obok drzewa,
słucham wiatru, który wciąż
inaczej śpiewa.

Ciągle pada,
nagle ogniem otworzyły się niebiosa,
Potem zaczął deszcz ulewny
siec z_ukosa,
liście klonu się zatrzęsły
w_wielkiej trwodze.
A ja?
A ja chodzę i niestraszna
mi wichura ni ulewa,
Ani piorun, który trafił
obok drzewa,
słucham wiatru, który wciąż
inaczej śpiewa.
A ja?

A ja chodzę desperacko
i na przekór wszystkim moknę,
Patrzę w_niebo, chwytam w_usta
deszczu krople,
patrzą na mnie rozpłaszczone
twarze w_oknie, to nic.

Ciagle pada
Czerwone gitary