By Struś

W_moim ogrodzie gdzie czas leniwy
Powolną strugą płynął wytrwale
W_moim ogrodzie, gdzie jeszcze nigdy
Tak dawno słów przyjaznych parę.

W_moim ogrodzie gdzie smutek gości
Gdzie gorzkie dni i gorzkie noce
W_moim ogrodzie, gdzie samotności
Nikt nie rozjaśniał, gdzie nigdy dosyć.

W_moim ogrodzie gdzie długa zima
Zmroziła wszystkie ciepłe uczucia
W_moim ogrodzie, gdzie strumień źródła
Zastygł w_bezruchu a czas umyka.

Aż pewnej nocy puściły lody
Ogrodu serce mocniej zabiło
Przyszłaś nabrałaś źródlanej wody
I napoiłaś a wszystko ożyło

Byłaś tak śliczna niczym poranek
Niczym wiosenny kwiat jabłoni
i nie zapomnę nigdy tej chwili
Gdy dłoń dotknęła twojej dłoni

I nie zapomnę tych chwil radosnych
Kiedy nie mogąc wydobyć słowa
Z_zapartym tchem patrzyłem Ci w_oczy
Tak trwała nasza bez słów rozmowa

Ja Twoje włosy dotykałem ukradkiem
Gdy zamyślona z_pochyloną głową
Byłaś mi jak prześliczna nimfa
Co się przegląda nad tafli wodą

I choć tak blisko byłaś przy mnie
Choć Twoje oczy śmiały się do mnie
Doprawdy niczego nie jestem pewien
Co czułaś wtedy, czy wart jestem wspomnień.

Ogrodu Serce
Daab
"Ogordu Serce"
DAAB
-------------------------------------------
animals@polbox.com
-------------------------------------------
28.05.99
------------------------------------------